Η ανακοίνωση των οικονομικών αποτελεσμάτων του κλάδου της εστίασης για το πρώτο τρίμηνο του 2026 συνέπεσε χρονικά με την ολοκλήρωση των εργασιών του 25ου Συνεδρίου-Τακτικής Γενικής Συνέλευσης της ΠΟΕΣΕ που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 25 και Τρίτη 26 Μαΐου στην Τρίπολη, επιβεβαιώνοντας με τον πλέον επίσημο τρόπο το ασφυκτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο καλείται να επιβιώσει η ελληνική εστίαση.

Τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής αποτυπώνουν με σαφήνεια τη συνεχιζόμενη αποδυνάμωση του κλάδου, καθώς ο κύκλος εργασιών της εστίασης κατέγραψε μείωση 1,9% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025, μέσα σε ένα έντονα πληθωριστικό περιβάλλον, με τον επίσημο πληθωρισμό να διαμορφώνεται στο 3%. Πρόκειται για μία εξαιρετικά ανησυχητική εξέλιξη, η οποία αναδεικνύει τη δραματική συρρίκνωση της πραγματικής κατανάλωσης και τη διαρκή πίεση που ασκείται στις επιχειρήσεις του κλάδου. Η ελληνική εστίαση τα τελευταία χρόνια βρίσκεται αντιμέτωπη με διαρκή απαξίωση, συστηματική στοχοποίηση και πολιτικές επιλογές που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν τις στρεβλώσεις της αγοράς, αλλά ενισχύουν ακόμη περισσότερο τον αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ ομοειδών επιχειρήσεων. Μέσα σε ένα έντονα προεκλογικό περιβάλλον, με την εμφάνιση νέων πολιτικών σχηματισμών αλλά και την επαναφορά παλαιότερων πολιτικών δυνάμεων με νέο προσωπείο, η κυβέρνηση εξακολουθεί να παραμένει αμετακίνητη σε πολιτικές που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη συρρίκνωση ενός από τους σημαντικότερους παραγωγικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας.

Από κάθε γωνιά της Ελλάδας, οι επαγγελματίες της εστίασης εκπέμπουν πλέον κραυγή αγωνίας για την επιβίωση των επιχειρήσεών τους, των εργαζομένων τους και συνολικά ενός κλάδου που αποτελεί βασικό πυλώνα της απασχόλησης, της επιχειρηματικότητας και του ελληνικού τουρισμού.

Το ερώτημα προς την κυβέρνηση και προς κάθε πολιτικό σχηματισμό, παραμένει σαφές και αμείλικτο: Ποιο είναι τελικά το σχέδιο για την ελληνική εστίαση;

Η κοινωνία και οι επαγγελματίες απαιτούν ειλικρίνεια, εντιμότητα και ουσιαστικές λύσεις.

Όχι άλλες εύκολες υποσχέσεις, όχι επανάληψη των λαθών και των παθογενειών του παρελθόντος, ούτε πολιτικές που οδηγούν σε νέες διαψεύσεις και αδιέξοδα.